Kişi

İbn Hibbân

İbn Hibbân için kişi kaydı.

  1. Söz

    “Aklın başı, olabilecek şeyi gerçekleşmeden önce bilmektir.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 23

  2. Söz

    “İnsanın güzel ahlâkın yüce yönlerini sevmesi ve bayağılıklarından hoşlanmaması, aklın ta kendisidir.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 16

  3. Söz

    “Aklın sayesinde talih elde edilir, gurbet insana yakın gelir ve yoksulluk giderilir. Akıldan üstün bir servet yoktur; kişinin dini, aklı olgunlaşmadıkça olgunlaşmaz.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 16

  4. Söz

    “Akıl, doğru yolu izlemeyi bilme ve hatadan kaçınmayı bilme anlamında kullanılan bir addır.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 16

  5. Söz

    “Akıl, doğuştan gelen ve işitip öğrenilen olmak üzere iki türdür.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 17

  6. Söz

    “Bu ikisinden doğuştan gelen akıl toprağa, işitilip öğrenilen akıl ise tohum ve suya benzer.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 17

  7. Söz

    “Akıllı kişi, aklını hikmetle yaşatan şeylere, bedenini azıkla yaşatan şeylerden daha fazla özen göstermelidir.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 18

  8. Söz

    “Şehirler arasında dolaşmak ve Allah’ın yarattıklarından ibret almak, insan yolculuğunda maldan yoksun kalsa bile aklını artıran şeylerdendir.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 18

  9. Söz

    “Akıl, kalplerin ilacı, çaba gösterenlerin bineği ve ahiret tarlasının tohumudur.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 18

  10. Söz

    “Dünyada tattığı haz kendisine ahiretini unutturan kişide akıl yoktur.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 19

  11. Söz

    “Akıl sahipleri arasında en üstün mertebede olan, nefsini en sürekli hesaba çeken ve ona karşı en az gevşek davranandır.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 19

  12. Söz

    “Akıl ile heva birbirine düşmandır; insan görüşünü desteklemeli, hevasını ise ertelemelidir.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 19

  13. Söz

    “Akıllı kişinin yakınlığından her durumda iyilik umulur; cahilin yakınlığından ise her durumda kötülükten korkulur.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 19

  14. Söz

    “Akıllı kişiye kaygıya kapılmak yaraşmaz; çünkü kaygı fayda vermez, çoğalması da aklı zedeler.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 20

  15. Söz

    “Akıllı kişi gücü yettiğince kimseyi asla korkutmaz; bir çıkış yolu bulabildiği sürece kendisi de korku içinde kalmaz.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 20

  16. Söz

    “Akıllı kişinin malı, aklı ve önceden yaptığı salih amellerdir.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 20

  17. Söz

    “Akıllı kişi, hastalık başına gelmeden onun kökünü keser ve olay gerçekleşmeden önce tedbir alır.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 20

  18. Söz

    “Akıllı bir düşman, kişi için cahil bir dosttan daha hayırlıdır.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 21

  19. Söz

    “Akıllı kişi, kendisine sorulmadıkça söze başlamaz; kabul edilme ihtimali yoksa tartışmayı uzatmaz; iyice doğrulamadan cevap vermeye koşmaz.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 21

  20. Söz

    “Aklın afetleri kibir, yıkıcı bela ve aşırı refahtır.”

    Ravḍatü’l-ukalâ ve nüzhetü’l-fuḍalâ · s. 21