İbn Hazm

Selef ve Âlimler

İnsan uyuduğunda dünyadan çıkar; her sevinci ve her hüznü unutur. Uyanıkken de nefsini buna göre düzenlese tam mutluluğa erişirdi.

Bu cümleden hemen önce dünya süresinin yalnızca şimdiki andan ibaret olduğu ve geçmişle geleceğin yok hükmünde bulunduğu söylenir; hedef uyku benzetmesini bu düşünceye bağlar.