Biri sana gelip başka birinden şikâyet ederse ona şöyle de: “Kardeşim, onu affet; affetmek…

Söz sahibi: Fudayl b. İyâd

Selef ve Âlimler

Biri sana gelip başka birinden şikâyet ederse ona şöyle de: “Kardeşim, onu affet; affetmek takvâya daha yakındır.” Eğer “Gönlüm affetmeye razı olmuyor; Allah’ın bana emrettiği gibi hakkımı almak istiyorum” derse şöyle de: “Karşılık verirken tam denk bir karşılık vermeyi başarabiliyorsan öyle yap. Başaramıyorsan affetme kapısına dön; o, daha geniş bir kapıdır. Kim affeder ve arayı düzeltirse mükâfatı Allah’a aittir. Affeden kişi gece yatağında uyur; hakkını almak isteyen kişi ise ne yapacağını düşünüp durur.”

Affetme öğüdü koşulsuz hak kaybına dönüştürülmez: naklin karşılıkta denklik şartı, bu sağlanmazsa affa dönüşü ve sonunda iki kişinin gece hâli tam korunur.